महाविकास आघाडीच्या 85-85-85 फॉर्म्युल्याचा घोषणा करण्यात आली तेव्हा एकीकडे आघाडीचे नेते विजयी चेहऱ्यांनी माध्यमांसमोर हसत उभे होते, तर दुसरीकडे विजय वडेट्टीवार यांचा मूक डाव सुरू होता. गुरुवारी सकाळी चहाचा घोट घेत विजय वडेट्टीवार यांना मनात विचार आला, “अरे, आपल्याला कुणी विचारलं का? काँग्रेस म्हणजे काय 85 जागांवरच लढणार?” चहाचा कप खाली ठेवताच त्यांनी पत्रकारांसमोर घोषणा केली, “काँग्रेस तर 100 ते 105 जागा लढवणार!” बस, एकच हलचल माजली. 85-85-85 फॉर्म्युला मात्र चहाच्या धुरासारखा विरून गेला.
यावर ठाकरे गटाचे खासदार संजय राऊत हसतच म्हणाले, “वडेट्टीवार हे विद्वान गृहस्थ आहेत, कधी शिवसेनेत होते, आता काँग्रेसमध्ये आहेत. त्यांना जरा जागांची गणितं लक्षात ठेवायला वेळ लागतो.” म्हणजेच, महाविकास आघाडीचं गणित असं आहे की प्रत्येक जण आपलं गणित मांडत असतो. काहीतरी बोलायचं म्हणून वडेट्टीवार बोलले, असं समजा.
दरम्यान, महायुतीचे काही नेते सुसाट फॉर्म्युला मांडत असताना, त्यांच्या सत्तेवरून गादीवर बसण्याचा प्रयत्न एवढा हळू आणि सावध होता की, त्यांचं “कुणी येतंय, कुणी जातंय” याचं सुद्धा भान राहत नव्हतं. बेलापूरमध्ये संदीप नाईक यांनी राष्ट्रवादीत प्रवेश केला आणि एका तासात उमेदवारी मिळवली. दुसरीकडे, सिंदखेड राजाच्या शिंगणे साहेबांनी 10 तासांच्या आतच पक्ष बदलला आणि लगेच उमेदवारीचा सन्मान मिळाला. हा तर राजकारणाचा नवीन फॉर्म्युला होता—तासागणिक उमेदवारी!
तिसरीकडे, लोकसभा निवडणुकीच्या आठवणी उकरत संजय राऊत म्हणाले, “नगरमध्ये नीलेश लंके शेवटच्या क्षणापर्यंत कुठल्या पक्षात होते, कोणाला माहित नाही, आणि शेवटच्या क्षणी राष्ट्रवादीत आले.” म्हणजे, उमेदवाराचा ठावठिकाणा मिळावा, हा एक खूप मोठा प्रश्नच बनला होता. कारण पक्ष बदलणे म्हणजे आता फुटबॉल मॅचमध्ये खेळाडू बदलण्यासारखं होतं—फक्त टाइमिंग बघायचं!
तर असा हा महाराष्ट्राचा राजकीय अखाडा, जिथे 85 जागा, 100 जागा, आणि 10 तासांत मिळणाऱ्या उमेदवारीत सगळेच एकमेकांवर टोले मारत आहेत. आणि मतदार मात्र एका कोपऱ्यातून बघत आहेत—”हे सगळं ठीक आहे, पण आम्ही कधी हसायचं?”
– बोरूबहाद्दर
