तेरा वर्षांपूर्वी जेव्हा मी, एका सामान्य पत्रकाराने, “धाराशिव लाइव्ह” हे डिजिटल चॅनल सुरू करण्याचे धाडस केले, तेव्हा जग वेगळे होते. प्रिंट मीडियाचा दबदबा होता, स्मार्टफोन आणि जलद इंटरनेटची कल्पनाही अशक्यप्राय वाटत होती. पण माझ्या मनात एक वेगळेच स्वप्न होते – बातम्या आणि माहिती पोहोचवण्याचा एक नवा मार्ग, जो काळाच्या पुढे असेल.
“धाराशिव लाइव्ह”ची सुरुवात सोपी नव्हती. अनेक आव्हाने होती. तांत्रिक अडचणी, आर्थिक अडचणी आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे, प्रस्थापित व्यवस्थेकडून होणारा विरोध. अनेक ज्येष्ठ पत्रकारांनी माझ्या या निर्णयावर टीका केली. त्यांना वाटले की मी प्रिंट मीडिया सोडून डिजिटल क्षेत्रात येणे म्हणजे मूर्खपणा आहे. पण मी माझ्या स्वप्नावर ठाम राहिलो. मला विश्वास होता की डिजिटल मीडिया हेच भविष्य आहे.
हळूहळू काळ बदलू लागला. स्मार्टफोन आले, इंटरनेटची गती वाढली आणि डिजिटल मीडियाने झपाट्याने वाढ झाली. माझे स्वप्न सत्यात उतरू लागले. “धाराशिव लाइव्ह“ची वाचक संख्या वाढू लागली. आमचे युट्युब चॅनल आणि फेसबुक पेजही लोकप्रिय झाले. धाराशिव जिल्ह्यात आम्ही आघाडीवर आलो.
आज “धाराशिव लाइव्ह” हे केवळ एक डिजिटल चॅनल नाही, तर एक चळवळ बनली आहे. आम्ही धाराशिव जिल्ह्यातील लोकांचा आवाज बनलो आहोत. त्यांच्या समस्या, त्यांचे प्रश्न, त्यांच्या कथा आम्ही जगापर्यंत पोहोचवत आहोत. आमच्या या कार्याला अनेक पुरस्कार आणि सन्मान मिळाले आहेत. युट्युबवरून सिल्व्हर बटन मिळवणारे आम्ही धाराशिव जिल्ह्यातील पहिले चॅनल आहोत.
या यशाचे संपूर्ण श्रेय मी माझ्या टीमला देतो. त्यांच्या अथक परिश्रम आणि समर्पणामुळेच “धाराशिव लाइव्ह” आज या उंचीवर पोहोचू शकले आहे. तसेच, आमच्या वाचकांचे प्रेम आणि पाठिंबा आमच्यासाठी अमूल्य आहे.
आज जेव्हा मी मागे वळून पाहतो, तेव्हा मला अभिमान वाटतो. मी एका नव्या युगाची सुरुवात केली. मी दाखवून दिले की जिद्द, चिकाटी आणि मेहनतीच्या जोरावर आपण कोणतेही स्वप्न साध्य करू शकतो.
भविष्यात आम्ही आणखी नवनवीन प्रयोग करत राहू. वाचकांना अचूक, तटस्थ आणि दर्जेदार बातम्या देत राहू. आमचे ध्येय आहे की “धाराशिव लाइव्ह” हे केवळ धाराशिव जिल्ह्यातीलच नव्हे, तर संपूर्ण महाराष्ट्रातील एक अग्रगण्य डिजिटल चॅनल व्हावे.
“धाराशिव लाइव्ह”ची ही यशोगाथा केवळ माझी नाही, तर धाराशिव जिल्ह्यातील प्रत्येक व्यक्तीची आहे. जिने स्वप्न पाहण्याची हिम्मत दाखवली, जिने बदलाची आस धरली.
धन्यवाद!
सुनील ढेपे
संपादक
