बोरूबहाद्दर: (हसत) नमस्कार, चव्हाण साहेब! बरेच दिवस झाले तुमचं काहीतरी बोलणं ऐकायचं होतं. तुमच्यावर काँग्रेसने उमेदवारी देताना अन्याय केला आहे, असे तुम्ही म्हणत आहात. खरंच, पक्षाच्या इतक्या वर्षांच्या साथीनंतर तुमचा निर्णय बदलायला तुम्हाला कशाने प्रवृत्त केले?
मधुकरराव चव्हाण: (गंभीरपणे) बोरूबहाद्दर, या वयात मला हा निर्णय घेण्याची गरज भासेल, असं मला कधी वाटलं नव्हतं. काँग्रेसचा मी निष्ठावान कार्यकर्ता होतो. पक्षासाठी अनेक वर्षे सेवा दिली. तुळजापूरमधून पाच वेळा निवडून आलो. माझ्या कामाची पुरेशी किंमत आणि मान मला मिळायला हवा होता. काँग्रेसने मला मागे टाकून धीरज पाटील यांना उमेदवारी देणं म्हणजे माझ्या निष्ठेचा अपमान आहे.
बोरूबहाद्दर: (थोडा थेट प्रश्न विचारत) साहेब, पण अनेक वर्षांपासून तुमची राजकीय कारकीर्द बघितली, एकदा विधानसभा सभापती आणि एकदा कॅबिनेट मंत्री ही पदं मिळाली. मतदारसंघात तुम्हाला नेहमीच प्रचंड पाठिंबा मिळाला. मग आता असं काय घडलं की तुम्हाला हा निर्णय घ्यावा लागला?
मधुकरराव चव्हाण: (संतापाने) हे बघा, मला मिळालेल्या पदांसाठी मी पक्षाचा ऋणी आहे. पण आजच्या परिस्थितीत काँग्रेसच्या निर्णयामुळे मी अनाथासारखा झालोय. मला जे काही मिळालं ते माझ्या कामामुळेच; पण आता पक्षातील काही लोकांनी माझ्यावर अन्याय केला. माझा अनुभव, माझं काम या सगळ्याकडे दुर्लक्ष केलं जात आहे. म्हणूनच मला हा निर्णय घ्यावा लागला.
बोरूबहाद्दर: पण तुमचा पराभव देखील गाजला. २०१९ च्या निवडणुकीत भाजपच्या राणा जगजितसिंह पाटील यांच्या कडून तुम्ही पराभूत झालात. तो पराभव लोकांना तुमच्या कामात कमी पडल्याचे दाखवत नाही का?
मधुकरराव चव्हाण: (थोडासा शांतपणे) प्रत्येक नेत्याच्या जीवनात चढ-उतार असतात, बोरूबहाद्दर. पराभव झाला, यात शंका नाही; पण त्यानंतरही माझा मतदारसंघात कामाचा ठसा आहे. अनेक लोकांच्या मागणीनुसार मी पुन्हा निवडणुकीला उभा राहत आहे. माझं काम मतदारांना पटलेलं आहे, त्यामुळे त्यांनी मला साथ दिली तरच मी परत येणार आहे.
बोरूबहाद्दर: साहेब, एका विचारसरणीतून तुम्ही समोर येता. शेतकऱ्यांनी तुमच्या घरावर ऊस बिलाच्या मुद्द्यावरून मोर्चा काढला होता, अशीही चर्चा आहे. त्यामुळे तुमच्या प्रतिमेला धक्का बसला, असं काहीतरी वाटतंय का?
मधुकरराव चव्हाण: (थोडं रागाने) शेतकऱ्यांचे प्रश्न खरेच आहेत, त्याचं महत्त्व मी समजतो. पण हा मुद्दा काही लोकांनी फुगवून दाखवला. ऊस बिलाची थोडी समस्या होती, पण आम्ही ती सोडवण्याचा प्रयत्न करत आहोत. मला वाटतं विरोधकांनी हा मुद्दा उचलला, म्हणजे माझ्या प्रतिमेला धक्का लागावा. मात्र, माझं आयुष्य शेतकऱ्यांच्या हितासाठी दिलं आहे, हे लोकांना चांगलंच ठाऊक आहे.
बोरूबहाद्दर: (थोडं टोचून) साहेब, काँग्रेसने तुम्हाला आठ वेळा उमेदवारी दिली. एकीकडे निष्ठा आणि दुसरीकडे बंडखोरी – या विरोधाभासाचं स्पष्टीकरण काय आहे?
मधुकरराव चव्हाण: (गंभीरपणे) आठ वेळा उमेदवारी दिली, होय. पण या उमेदवारीबद्दलही मी माझ्या कामाच्या जोरावर निवडून आलो. माझ्यावर अन्याय झाला, म्हणूनच आज मी बंडखोरी करतो आहे. माझं काम, माझी सेवा, सगळ्याचं मोल मिळायला हवं. पक्षाचा निष्ठावान राहिलो, पण आता मला स्वतःचं मत मांडायला हवं.
बोरूबहाद्दर: (थोडा विचार करून) शेवटी, साहेब, आता तुम्ही जनतेसमोर नवीन उमेदवार म्हणून येता आहात. तुमच्या मागे नेमकी किती लोकांची आणि मतदारांची पाठराखण आहे असं तुम्हाला वाटतं?
मधुकरराव चव्हाण: (आश्वस्ततेने) मला माझ्या कामावर, निष्ठेवर विश्वास आहे. तुळजापूरच्या मतदारांशी माझं एक वेगळंच नातं आहे. लोक माझा अनुभव ओळखतात आणि त्यांनी मला समर्थन दिलं, तर निवडणुकीत मी नक्की यशस्वी होईल.
बोरूबहाद्दर: शेवटचा प्रश्न, साहेब. मतदारांना तुम्ही कोणता संदेश द्याल? त्यांच्या मनात तुमच्याबद्दल असलेली विश्वासार्हता कशी टिकवणार?
मधुकरराव चव्हाण: (गंभीरपणे) माझ्या मतदारांना एवढंच सांगतो की, मी नेहमीच त्यांच्या सोबत आहे, त्यांच्यासाठी लढतो आहे. काँग्रेसने मला दूर ठेवलं, पण माझं ध्येय अजूनही तेच आहे. मतदारांनी मला पुन्हा एक संधी दिल्यास मी त्यांच्या अपेक्षांना नक्कीच पूर्ण करेन.
बोरूबहाद्दर: (हसत) धन्यवाद, साहेब. तुम्हाला आगामी निवडणुकीत सर्वश्रेष्ठ यश मिळो, हीच शुभेच्छा!
मधुकरराव चव्हाण: धन्यवाद, बोरूबहाद्दर.
