( दृश्य: गावात चहा टपरीवर गप्पा चालू आहेत.)
पक्या: (चहा पीत) अरे भावड्या , आपल्या तुळजापुरात एकूण किती अर्ज झाले ? पन्नास की पंचाहत्तर?
भावड्या: पन्नास नाही रे पक्या, पन्नासपाच अर्ज दाखल झालेत तुळजापुरात. शेवटच्या दिवशीच लोंकानी एकदम धडक दिलीये!
गण्या: हो, आणि भाजपाच्या राणा दादांना हरवण्यासाठी ८० जण उभे आहेत! म्हणजे निवडणूक नाही, लग्नाच्या वरातीसारखं फुल सीन चालूये!
बबल्या: (हसत) आणि हे बघ, काँग्रेसकडून ऍड. धीरज पाटील उर्फ भैय्या आणि राष्ट्रवादीकडून जीवनराव गोरे उर्फ दाजी! हे भैय्या-दाजीच्या रिंगणात झटका लागणार की!
पक्या: (तिरकं हसत) हो, आणि भाजपाच्या राणा दादांवर सुद्धा पक्षातला एकजण दादागिरी करायला उतरलाय! ऍड. व्यंकट गुंड नावाचे नवे महाशय तयार झालेत!
भावड्या: (गंभीरपणे) आता अशा स्थितीत अस्सल लढत कोणाची असेल, कोण बिघडवेल हे सांगता येत नाही. ४ तारखेला चित्र स्पष्ट होईल.
गण्या: (दात काढत) चित्र काय रे भावड्या, फुल पिक्चर हाउसफुल्ल आहे! आघाडीमध्ये तर अजून बिघाडी सुरू आहे! काँग्रेस-राष्ट्रवादी-शिवसेनेचा गठबंधन म्हणजे ‘ये शादी नहीं हो सकती’ सिनेमासारखा आहे.
बबल्या: (हसत) अरे, ही फक्त ट्रेलर आहे. ४ तारखेला सगळेच जण एकदम ड्रामा करतील! बघ, अर्ज परत घेताना कोण कोण बाजूला होतो ते!
पक्या: (खांदे उडवत) बघू, दादा, भैय्या, दाजी, गुंड सगळेच मिळून काय काय गुल खिलवतात! एक निवडणूक, पण मनोरंजन फ्रीच मिळतंय!
भावड्या: होय, लोकांच्या मते निवडणूक नाही, एकदम सर्कस झालेली आहे. शेवटी बघू कोण बाजीराव ठरतो!
गण्या: (हसत) आणि ऐकलंत का? अपक्ष म्हणूनही किती अर्ज भरलेत. कुणाचं बरं म्हणायचं इथं? सगळीच जत्रा भरलीये!
बबल्या: हो, हो! अपक्ष म्हणायला आता नवीन फॅशनच झालीये. लोकांचं मतं नाही मिळाली तर म्हणणार, “मी तर अपक्षच होतो!” बघ रे, कोण कोण उभं राहिलंय!
पक्या: (गंभीर होत) हे सगळं ड्रामा आहे रे. अपक्ष उभं करणं म्हणजे पक्षाचं गट तट वाढवण्याचा प्रकार. आपलेच माणसं बाजूलाच मारतायत.
भावड्या: (चहाचा घोट घेत) हो पक्या, या महाविकास आघाडीचं काय म्हणावं… आघाडीपेक्षा बिघाडीच जास्त वाटते. प्रत्येकाला आपला नेता महानच वाटतो.
गण्या: (उत्साहित) अरे, शिवसेनेचा उद्धव गट एकीकडे, शरद पवारांचा राष्ट्रवादी गट दुसरीकडे, तर काँग्रेसचे धीरज पाटील भैय्यांसारखे उमेदवार तिसरीकडे… हे तीन वेगवेगळे तासे जमायचे कसे?
बबल्या: (हसत) बघ रे, आणि भाजपाचा राणा पाटील एकटा ‘दादा’ बनून उभा आहे. त्याच्या पुढं उभं राहायचं तर शक्तीचं खेळ चालायचं.
पक्या: (मजेदार अंदाजात) आणि आता तर हे सुद्धा समजलं की राणा पाटलांना हरवण्यासाठी काय कमी तयारी झाली नाहीये. अपक्ष म्हणून ऍड. व्यंकट गुंड उभा, मग ते कधी भाजपात तर कधी अपक्षात असतात.
गण्या: (थट्टेत) रिंगणात सगळेच पैलवान उभे आहेत, पण आता कोण रिंग सोडून जातं, कोण टिकतो हेच बघायचं.
भावड्या: (गंभीर) बरोबर बोललास. ४ नोव्हेंबरला अर्ज परत घेण्याचा दिवस आहे. पण हे बघायला मजा येणार आहे की तेव्हा कोण कोण सड्या गुंडाळून रिंगण सोडतात.
बबल्या: (हसून) होय, आधी सगळेच लढायला आलेयत आणि आता परत जाताना हात हलवतच जातील. जो टिकला, तो बाजीराव!
गण्या: (छेडत) पण गावात तर सगळेच एकमेकांना दादा, भैय्या, दाजी म्हणतायत. हे सगळं मुळात “माझं गाव, माझी लढाई” असं वाटतंय. गावाच्या निवडणुकीसारखं झालंय.
पक्या: (तिरकं हसत) हो, आणि मग गावात निवडून आलेले सगळे म्हणणार, “आम्ही तुमचं ऐकतोय” पण प्रत्यक्षात कोणी काहीच करत नाही. सगळीच पंचायत आहे.
भावड्या: (उत्साहाने) मग, आपली सर्कस रंगणार आहे हे निश्चितच! शेवटी लोकांना मनोरंजन फुकट मिळणारच. पण, निवडणुकीत जिंकणारे शेवटी कोण?
बबल्या: (शेवटी) अरे, जो लढायचा तो लढेल, ज्याची जनता मागे उभी राहील तोच बाजीराव ठरेल. पण मनोरंजन मात्र फ्री चालू राहील!
(सर्वजण जोरात हसतात, चहा पिऊन निवडणुकीच्या या गमतीजमतींवर आपआपल्या अंदाजानुसार गप्पा मारतात.)
