राजकारणात कधी कधी नेतेमंडळी चुकून खरं बोलून जातात आणि मग त्यांच्या त्या ‘प्रामाणिकपणाचे’ असे काही धिंडवडे निघतात, की विचारू नका! सध्या अशाच एका ‘प्रामाणिक’ विधानाची जोरदार चर्चा रंगली आहे. निमित्त आहे, जिल्हा परिषद अध्यक्षा आणि भाजप आमदार राणा जगजितसिंह पाटील यांच्या सुविद्य पत्नी, अर्चना पाटील यांची नुकतीच पार पडलेली पत्रकार परिषद.
सहा महिन्यांपूर्वी जिल्हा परिषदेत भाजप आणि शिवसेना (शिंदे गट) यांची सत्ता आली. जनतेला वाटलं आता विकासाची गंगा थेट घरापर्यंत येईल; पण प्रत्यक्षात काय आलं? तर शाळकरी पोरांच्या डोक्यावर पावसाचं पाणी!
🌧️ विकासाची ‘रेन डान्स’ थीम आणि गणवेशाचा घोळ
जिल्हा परिषदेचा कारभार सध्या कसा ‘भन्नाट’ चाललाय, याचे हे दोन उत्तम नमुने:
-
शाळांना मोफत ‘वॉटर पार्क’ सुविधा: पावसामुळे जिल्हा परिषदेच्या अनेक शाळांना गळती लागली आहे. वर्गखोल्यांची अवस्था अशी आहे की, पोरांना छत्री उघडूनच पाढे पाठांतर करावे लागतील. पण याकडे पाहयला कुणाला वेळ आहे?
-
‘एक ठेकेदार, एक गणवेश’ योजना: विद्यार्थ्यांना वेळेवर गणवेश मिळावेत हा साधा नियम. पण इथे म्हणे एका ‘विशिष्ट आणि लाडक्या’ ठेकेदाराकडूनच ड्रेस घेण्याच्या सूचना होत्या. त्या ठेकेदाराच्या प्रेमापोटी विद्यार्थ्यांनी कित्येक दिवस जुन्याच कपड्यांवर शाळा काढली.
🎤 आणि मग आला तो ‘ऐतिहासिक’ क्षण!
शाळांची ही दुर्दशा आणि टेंडरमधील हा ‘झोल’ पाहून पत्रकारांनी अर्चना पाटील यांना टेंडर घोटाळ्याबाबत प्रश्न विचारला. साहजिकच, अध्यक्षा या नात्याने त्यांनी सारवासारव करणे अपेक्षित होते. पण, अर्चनाताईंनी जो ‘षटकार’ मारला, त्याने पत्रकारांच्याही मेंदूला मुंग्या आल्या!
त्या अगदी सहजपणे म्हणाल्या…
“आम्ही कुठेही खात नाही, खायला भरपूर जागा आहे!”
🧐 या ‘खाद्यसंस्कृतीचा’ नेमका अर्थ काय?
आता या विधानावर राजकीय वर्तुळात पीएचडी सुरू झाली आहे. “खायला भरपूर जागा आहे” म्हणजे नक्की काय?
१. टेंडरचे डायटिंग: शालेय बुक खरेदी सारख्या ‘चिल्लर’ टेंडरमध्ये आम्ही ‘खात’ नाही, आमचा फोकस मोठ्या ‘प्रोजेक्ट्स’च्या बुफेवर आहे, असा तर याचा अर्थ नाही ना?
२. राजकीय ‘फूड कोर्ट’: जिल्ह्यात ‘खायला’ भरपूर कुरण उपलब्ध आहे. मग शाळांच्या गळक्या छताचे पत्रे आणि पोरांचे शालेय बुकच कशाला चघळत बसायचे? त्यासाठी इतर ‘शाही पक्वान्ने’ (मोठे टेंडर्स) आहेत की!
३. पारदर्शकता की ओव्हर-कॉन्फिडन्स?: राजकारणात सहसा “आम्ही एक रुपयाचाही भ्रष्टाचार करत नाही” अशी कॅसेट वाजवली जाते. पण “खायला इतर जागा आहेत” हे सांगणे म्हणजे प्रामाणिकपणाचा कळस नव्हे का?
थोडक्यात काय…
शाळेत जाणारी चिमुकली मुले गळक्या छताखाली कुडकुडत आहेत, त्यांना घालायला वेळेवर गणवेश नाहीयेत, पण साहेबांच्या आणि मॅडमच्या मते “खायला भरपूर कुरण आहे”.
आता जनतेनेच ठरवायचे आहे की, या ‘राजकीय पंगतीत’ वाढपी कोण आहे आणि कोणाच्या ताटात फक्त उष्ट्या पत्रावळी उरत आहेत! तूर्तास, अर्चनाताईंच्या या ‘मार्मिक’ आणि ‘हटके’ शब्दप्रयोगाने विरोधकांच्या हाताला आयतेच कोलिते दिले असून, नागरिकांच्या भुवया मात्र आश्चर्य आणि संतापाने उंचावल्या आहेत.
