श्रद्धेचा बाजार, वासनेचा खेळ आणि नेत्यांची लाचारी – भोंदू बाबा अशोक खरातचे काळे सत्य!

छत्रपती शिवाजी महाराज, महात्मा फुले, शाहू महाराज आणि डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांच्या विचारांचा वारसा सांगणाऱ्या पुरोगामी महाराष्ट्राला पुन्हा एकदा अंधश्रद्धेच्या आणि भोंदूगिरीच्या एका अत्यंत किळसवाण्या प्रकरणाने मान खाली घालायला लावली आहे. नाशिकचा तथाकथित भोंदू बाबा अशोक खरात ऊर्फ ‘कॅप्टन’ खरात याचे जे काळे कारनामे आता चव्हाट्यावर आले आहेत, ते केवळ धक्कादायक नाहीत, तर आपल्या समाजाच्या आणि राजकीय व्यवस्थेच्या बौद्धिक दिवाळखोरीचे जिवंत उदाहरण आहेत. एका अंडी चोरायच्या पातळीवरून थेट २०० कोटींच्या साम्राज्याचा मालक बनण्यापर्यंतचा या भोंदूचा प्रवास जेवढा थक्क करणारा आहे, तेवढाच तो व्यवस्थेवर सणसणीत चपराक मारणारा आहे.

अंधश्रद्धेचा विळखा आणि वासनेचा बाजार

अशोक खरात या नराधमाने जे केले, तो केवळ फसवणुकीचा गुन्हा नाही, तर तो मानवतेवरील कलंक आहे. मर्चंट नेव्हीची पार्श्वभूमी सांगून, स्वतःला ‘अंकशास्त्रज्ञ’ आणि थेट ‘महादेवाचा अवतार’ म्हणवून घेत या बाबाने निष्पाप लोकांच्या श्रद्धेचा क्रूर खेळ मांडला.

• अघोरी कृत्ये: रात्रीच्या अंधारात ईशान्येश्वर मंदिराच्या पाठीमागे भक्तांना नेऊन ‘रिमोट कंट्रोलवर चालणारा साप’ दाखवून त्यांच्या मनात मृत्यूची (सर्पदोषाची) भीती निर्माण करणे, हा याचा ठरलेला पॅटर्न होता.

• महिलांचे लैंगिक शोषण: या प्रकरणातील सर्वात संतापजनक भाग म्हणजे महिलांचे झालेले लैंगिक शोषण. ‘ओष्णोजल’ (Enchanted water) या गोंडस नावाखाली महिलांना गुंगीचे औषध पाजणे, त्यांच्यावर बलात्कार करणे आणि हे सर्व अघोरी कृत्य ‘दैवी विधीचा भाग’ असल्याचे भासवणे, हा या विकृताचा नित्यक्रम होता.

• ब्लॅकमेलिंग: स्वतःच्याच कार्यालयात छुपे कॅमेरे लावून या नराधमाने महिलांचे आक्षेपार्ह चित्रीकरण केले. आज पोलिसांच्या हाती असे १०० हून अधिक व्हिडीओ लागले आहेत.

पोलिसी खाक्या दाखवल्यानंतरही, “माझ्यावर कारवाई केली तर तुमच्यावर कोप होईल” अशी पोकळ धमकी देण्याची या भोंदूची हिंमत वाढली कुठून? याचे उत्तर त्याच्या राजकीय वरदहस्तात दडलेले आहे.

राजकीय लाचारी आणि सत्तेचे साष्टांग दंडवत

खरात प्रकरण हे केवळ एका भोंदू बाबाचे पाप नाही, तर यात आपल्या राजकीय नेत्यांचा आणि प्रशासकीय अधिकाऱ्यांचा सहभागही तितकाच घृणास्पद आहे. जेव्हा राज्याचे मंत्री, आमदार, आणि अधिकारी बदल्यांसाठी किंवा राजकीय भवितव्यासाठी अशा भोंदूंच्या दरबारात हजेरी लावतात, तेव्हा सामान्य जनतेने कोणाकडे पाहायचे?

• सत्तेचा गैरवापर: राज्य महिला आयोगाच्या अध्यक्षांसारख्या संविधानिक पदावर बसलेल्या व्यक्तीचे या बाबाचे पाय धुतानाचे आणि त्याच्या डोक्यावर छत्री धरतानाचे व्हिडीओ जेव्हा व्हायरल होतात, तेव्हा राज्यातील महिलांच्या सुरक्षिततेचे धिंडवडे निघतात.

• सरकारी तिजोरीवर डल्ला: २०१८ मध्ये या बाबाच्या सिन्नर येथील ‘ईशान्येश्वर देवस्थान ट्रस्ट’साठी सरकारच्या पर्यटन विभागाकडून चक्क १ कोटी रुपयांहून अधिक निधी मंजूर केला जातो. जनतेच्या कराचा पैसा अशा भोंदूंच्या संस्थांना कसा मिळतो, हा खरा प्रश्न आहे.

एका दहावी नापास माणसाने इंग्रजी आणि इतर भाषांच्या जोरावर राजकीय नेत्यांना आपल्या जाळ्यात ओढले आणि पाहता पाहता ६० हून अधिक जमिनींचे सातबारे, २१ एकर शेतजमीन आणि २०० कोटींची संपत्ती गोळा केली. या राजकीय छत्राशिवाय हे शक्यच नव्हते!

एसआयटी तपास आणि व्यवस्थेकडून अपेक्षा

खरातच्या या पापाचा घडा फोडणाऱ्या त्या पहिल्या पीडित महिलेचे आणि त्यानंतर हिंमत दाखवून पुढे आलेल्या सर्व महिलांचे कौतुक करायलाच हवे. त्यांच्या धाडसामुळेच आज हा भोंदू गजाआड आहे. मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांनी या प्रकरणाची दखल घेत आयपीएस अधिकारी तेजस्विनी सातपुते यांच्या नेतृत्वाखालील ‘एसआयटी’कडे (SIT) तपास सोपवला आहे, हे स्वागतार्ह पाऊल आहे. आज या भोंदूवर ८ गुन्हे दाखल झाले आहेत.

पण आता खरी कसोटी न्यायव्यवस्थेची आणि तपास यंत्रणांची आहे. अशा प्रकरणांमध्ये राजकीय दबावाखाली तपासाची धार बोथट होण्याचा इतिहास महाराष्ट्राने पाहिला आहे. या प्रकरणाचा खटला ‘फास्ट ट्रॅक’ न्यायालयात चालवून या नराधमाला कठोर शिक्षा झालीच पाहिजे. तसेच, त्याला आर्थिक आणि राजकीय रसद पुरवणाऱ्या पांढरपेशी गुन्हेगारांचे चेहरेही उघडे पडले पाहिजेत.

वेळ आत्मपरीक्षणाची!

अशोक खरात हे एक लक्षण आहे, आजार नाही. जोपर्यंत आपण चमत्कारांच्या आशेने, शॉर्टकटने यश मिळवण्यासाठी किंवा भीतीपोटी अशा भोंदूंच्या पाया पडत राहू, तोपर्यंत असे हजारो खरात पैदा होत राहतील. श्रद्धा आणि अंधश्रद्धा यातील पुसटशी रेषा आता आपल्याला ओळखावीच लागेल. जिथे श्रद्धेच्या नावाखाली तुमचे पैसे, तुमचा स्वाभिमान आणि तुमच्या शरीराची मागणी केली जाते, तिथे देव नसून सैतान उभा असतो, हे वास्तव समाजाने स्वीकारायला हवे.

अंधश्रद्धा निर्मूलन कायद्याची (जादूटोणा विरोधी कायदा) प्रभावी अंमलबजावणी आणि वैज्ञानिक दृष्टिकोनाचा जागर, हाच यावरील खरा उपाय आहे.

-सुदीप पुणेकर