धाराशिव नगरीत सध्या कचऱ्याचा ‘धूर’ आणि ‘राजकीय धूर’ दोन्ही एकत्र मिसळल्याने एक वेगळेच वातावरण तयार झाले आहे. झालं काय, की ठाकरे सेनेने शहरातल्या कचरा डेपोला ‘राम राम’ करायला लावण्यासाठी थेट जिल्हाधिकारी कार्यालयासमोर कचऱ्याचा ‘होम’ केला. आणि त्यातून निघालेला धूर थेट जिल्हाधिकारी कीर्ती किरण पुजार यांच्या केबिनमध्ये शिरला. (जणू काय कचऱ्यानेच साहेबांना ‘भेट’ दिली!)
या ‘धुरा’मुळे पालकमंत्री प्रताप सरनाईक यांनाही धाराशिवच्या ‘हवेचा’ अंदाज आला. त्यांनी लगेच ‘कचरा डेपो हलवणार’ असा ‘मंत्र’ दिला आणि तात्पुरता ‘धूर’ शांत झाला. पण, या ‘शांतते’तही राजकीय ‘धूर’ मात्र धुमसत होता.
जिल्हाधिकारी पुजार यांनी मग या ‘कचरा-प्रश्ना’वर तोडगा काढण्यासाठी सर्वपक्षीय ‘कचरा-पंचायती’चे आयोजन केले. ठाकरे सेनेचे सोमनाथ गुरव आणि रवी वाघमारे यांनी ‘कचरा-मुक्ती’चा नारा दिला, तर भाजपकडून सुनील काकडे आणि युवराज नळे यांनी ‘कचरा-व्यवस्थापना’चा ‘प्लॅन’ मांडला. शिंदे गटाचे सूरज साळुंखे आणि काँग्रेसचे कार्यकर्तेही ‘कचरा-चर्चे’त सहभागी झाले.
आता खरी ‘पंचाईत’ झाली ती सुनील काकडे यांच्या ‘कचरा-कल्पने’मुळे. त्यांनी शहरापासून ९ किलोमीटरवर असलेल्या सिद्धेश्वर वडगावला ‘कचरा-कारखाना’ काढण्याचा प्रस्ताव मांडला. (जणू काय, शहरातला कचरा ‘लाँग ड्राइव्ह’ला पाठवण्याचा विचार!) त्यांनी सांगितलं, “आदरणीय राणा जगजितसिंह पाटील साहेब यावर फार गंभीर आहेत. त्यांनी रवी पवार सीईओ असताना तीन-चार बैठका घेतल्या होत्या.” (अर्थात, त्या बैठकांना आता चार वर्षे झाली आहेत, पण ‘कचरा-चर्चा’ अजून ताजीच आहे!) इतकंच काय तर येथे तुळजापूर, नळदुर्गचा कचरा आणून त्याची विल्हेवाट देखील लावता येईल.
काकडे यांच्या या ‘कल्पने’वर ठाकरे सेना, काँग्रेस आणि शिंदे गटाचे कार्यकर्ते हसून लोटपोट झाले. ( मनातल्या मनात म्हणत होते, कळंब, भूम, परंडा शहराने काय घोडे मारले का ? तेथील देखील कचरा आणा )
कारण, शहरातला कचरा कमी आहे का? आणि सिद्धेश्वर वडगावचे लोक ‘कचरा-कारखान्या’ला ‘स्वागत’ करतील का? तिथे तर एमआयडीसी होणार होती, उद्योग येणार होते, मग आता ‘कचरा-उद्योग’? असो, धाराशिवच्या ‘कचरा-कथे’ला अजून किती ‘धुरकट’ वळणे मिळतात, हे पाहणे औत्सुक्याचे ठरेल!
