३ जून २००६… धाराशिवच्या राजकारणाला आणि हजारो कार्यकर्त्यांच्या मनाला हादरा देणारा तो काळाकुट्ट दिवस. पवनराजे निंबाळकर आणि त्यांचे चालक यांची नवी मुंबईत निर्घृण हत्या झाली. एका कुटुंबाचा आधार हरपला, हजारो समर्थकांचा नेता गेला आणि न्यायाच्या लढ्याला सुरुवात झाली.
गेली वीस वर्षे… होय, तब्बल वीस वर्षे!
या काळात पवनराजेंच्या पत्नीने, मुलांनी आणि समर्थकांनी न्यायालयाचे उंबरठे झिजवले. प्रत्येक तारखेला एकच आशा होती — “आज न्याय मिळेल.” प्रत्येक वर्षागणिक ती आशा अधिकच दृढ होत गेली. कारण लोकांचा विश्वास होता की उशिरा का होईना, न्याय मिळतो.
पण आज निकाल आला…
न्यायालयाने पुराव्याअभावी सर्व नऊ आरोपींची निर्दोष मुक्तता केली.
न्यायालयाचा निर्णय अंतिम असतो आणि त्याचा आदर केला पाहिजे. पण हा निकाल ऐकल्यानंतर अनेकांच्या मनात एकच प्रश्न घोंघावत आहे…
मग पवनराजेंची हत्या कुणी केली?
जर आरोपी निर्दोष असतील, तर त्या दिवशी झालेल्या दुहेरी हत्येचा गुन्हेगार कोण? वीस वर्षे चाललेल्या तपासानंतरही या प्रश्नाचे उत्तर समाजाला मिळालेले नाही.
आज पवनराजे नसले तरी त्यांच्या आठवणी जिवंत आहेत. त्यांच्या कुटुंबाने न्यायासाठी दिलेला लढा, समर्थकांनी जपलेली निष्ठा आणि दोन दशकांची प्रतीक्षा यामुळे हा खटला केवळ न्यायालयीन प्रकरण राहिला नाही; तो भावनांचा विषय बनला.
आज अनेक कार्यकर्त्यांच्या डोळ्यांत अश्रू आहेत. कारण त्यांना वाटत होते की वीस वर्षांच्या प्रतीक्षेनंतर सत्याला न्याय मिळेल. पण निकालानंतर मनात वेदना, अस्वस्थता आणि अनुत्तरित प्रश्नांचे ओझेच उरले आहे.
राजे, आम्हाला माफ करा…
तुमच्या हत्येनंतर दोन दशके न्यायाची वाट पाहिली. तुमच्या कुटुंबाने, समर्थकांनी आणि जनतेने आशा सोडली नाही. पण आजही तुमच्या हत्येचे गूढ कायम आहे.
आणि म्हणूनच आज प्रत्येकाच्या ओठांवर एकच प्रश्न आहे…
“मग पवनराजे निंबाळकर यांची हत्या नेमकी कुणी केली?”
