पक्या : (मुद्दामहून चेहऱ्यावर चिंता आणून) भावड्या, ऐकलं का रे? महाराष्ट्र विधानसभेची निवडणूक ऑक्टोबर महिन्यात होणार आहे, म्हणतात.
भावड्या : (हसत) होय पक्या, ऐकलं तर होतं. आता सप्टेंबरमध्ये आचारसंहिता लागेल, मग सगळे नेते गावोगावी धावतील मतं मागायला.
पक्या : (गंभीर स्वरात) हो, पण पाहिलंस का, राज्यात किती गट-तट झालेत. शिवसेनेत उद्धव ठाकरेंचा एक गट, एकनाथ शिंदेंचा दुसरा. राष्ट्रवादीत शरद पवार आणि अजित पवार. आणि त्यात भाजप, काँग्रेस, मनसे, वंचित बहुजन आघाडी असं सगळं मिळून आठ पक्ष आहेत.
भावड्या : (नाखुषीने) होय पक्या, गोंधळ झालाय. महाविकास आघाडी म्हणजे शिवसेना (उद्धव ठाकरे), राष्ट्रवादी (शरद पवार), आणि काँग्रेस, तर महायुतीमध्ये भाजप, शिवसेना (एकनाथ शिंदे), आणि राष्ट्रवादी (अजित पवार) आहेत.
पक्या : (हसत) हो, पण महायुतीचं आता सत्तेवर आहे ना! त्यांनी “मुख्यमंत्री माझी लाडकी बहिण” योजना आणलीय महिलांसाठी. अजित पवारांनी सांगितलं की अडीच कोटी महिलांना दरमहा १५०० रुपये देणार.
भावड्या : (विचारात) हो पक्या, पण त्यासाठी पैसाही लागत असेल. म्हणतात की दरवर्षी ४६ हजार कोटी रुपयांचा खर्च वाढणार. आणि राज्यावर आधीच ८ लाख कोटींचं कर्ज आहे. म्हणजे हे फक्त निवडणुकीच्या आधीचं आश्वासनं आहे की काय असं वाटतंय.
पक्या : (कुतूहलाने) होय, भावड्या. निवडणुकीच्या आधी सगळेच आश्वासनं देतात, पण नंतर काय होतं? हे आश्वासनं पूर्ण करायला ते कसं चालणार?
भावड्या : : (गंभीर स्वरात) हो पक्या, त्याचा विचार आपण करायला पाहिजे. सगळ्यांनीच विचारपूर्वक मतदान केलं पाहिजे. नुसत्या आश्वासनांना भुलायचं नाही.
पक्या : (हसत) बरोबर बोललास, भावड्या. पाहूया, कोण जिंकतं आणि कोणते आश्वासनं पूर्ण होतात. पण आपण सजग राहूया, आणि योग्य निर्णय घेऊया.
भावड्या : (मनापासून) होय पक्या, आता आपली जबाबदारी आहे. प्रत्येक मत महत्त्वाचं आहे, आणि त्याचा योग्य वापर करायला पाहिजे.
पक्या : (शांतपणे) बरोबर आहे, भावड्या. चला, पाहूया काय होतं ते!
( “गोफणगुंडा” सदराचे लेखक आहेत, धाराशिव लाइव्हचे संपादक सुनील ढेपे )
