(दोन मित्र तुळजापूरच्या मंदिरासमोर बसले आहेत. मंदिरात नवरात्रोत्सवाचा जयघोष सुरु आहे, आणि राजकारणाचा गोंधळ ऐकायला येतो आहे.)
पक्या: (उत्सुकतेने) अरे भावड्या, ऐकलंस का? तुळजापुरात आज जोरदार तमाशा झाला बरं!
भावड्या: (हसत) काय झालं? देवळात गोंधळ उठवला का कोणीतरी?
पक्या: नाही रे, देवळात नाही… राजकारणाच्या देवळात! आमदार राणा पाटील आणि काँग्रेसचे जिल्हाध्यक्ष धीरज पाटील यांच्या राड्याची चर्चा आहे.
भावड्या: (खसखसत) काय म्हणतोस? काय झालं मग?
पक्या: सगळं सुरू झालं कृष्णा-मराठवाडा पाणी योजनेच्या कार्यक्रमात. राणा पाटील शेतकऱ्यांना पाणी योजनेबद्दल सांगत होते. धीरज पाटील आले आणि गोंधळ घातला. म्हणे, “आम्हाला का नाही बोलवलं?”
भावड्या: (हसत) अहो, राणा पाटील म्हणाले की त्यांना “अरे बाळ, शांत हो”… आणि मग त्यांचा बाळ वाघासारखा गर्जला का?
पक्या: (डोळे मोठे करत) अरे नाहीच की! तिथंच खरं मज्जा सुरू झाला. धीरज पाटील गडबड करत बाहेर आले आणि पत्रकार त्यांची बाईट घेत होते. इतक्यात राणा पाटील आले आणि थेट म्हणाले, “चावणाऱ्या कुत्र्याची बाईट घ्या!”
भावड्या: (खसखसत हसत) काय? चावणाऱ्या कुत्र्याची बाईट? हे तर भन्नाट झालं!
पक्या: (हसत) हो, पण मग धीरज पाटील यांचा नंबर होता. ते चांगलंच भडकले आणि राणा पाटलांना “डॉबरमॅन” म्हणाले. वर भू-भू असा आवाज काढला!
भावड्या: (हसून पोट धरून) हे तर कुत्र्यांचा बारकसंग्रामच झाला की! आता हे दोघेच एका पाण्याच्या योजनेत कुत्र्यांसारखे भांडतायत, मग पाणी कधी येणार?
पक्या: (खो खो हसत) अरे, पाणी योजनेपेक्षा कुत्र्यांचे बारकसंग्राम जास्त मनोरंजक आहेत. आता धीरज पाटील तर म्हणतायत, “आमदार पाटील मला नाही, जनतेला कुत्रं म्हणाले म्हणून आंदोलन करणार.”
भावड्या: (हसत) आंदोलन? म्हणजे आता “भू-भू मोर्चा” काढणार का हे लोक?
पक्या: (हसत-हसत) हो ना! आणि मागे कुत्र्यांच्या मोर्चाची घोषणा करत ध्वज उभारणार! “कुत्रं उद्धार मिशन”!
भावड्या: (उत्साहात) चला, आपण पण मोर्चात जाऊया! श्वानप्रेमी म्हणून!
(दोघेही हसत-हसत कुत्र्यांच्या मोर्चाचा विचार करत मंदिराच्या दिशेने जातात, तिथे भाविकांच्या जयघोषात आणि राजकीय गोंधळात तुळजापूरचा माहोल रंगत आहे.)
